Rzetelność i niewadliwość PKPiR

 

W rozporządzeniu Ministra Finansów odnoszącym się do prowadzenia PKPiR wskazany jest główny sposób prowadzenia księgi.

Informacje znajdujące się w rozporządzeniu to przede wszystkim wskazówki dotyczące warunków jakie muszą zostać spełnione przez podatnika, aby jego księga stanowiła dowód pozwalający na określenie zobowiązań podatkowych. Następnie wskazane są szczegółowe informacje na temat zakresu obowiązków, jakie należy spełnić w związku z prowadzeniem księgi KPiR oraz terminy zawiadomień naczelnika urzędu skarbowego o prowadzeniu księgi.

Inne równie ważne informacje znajdujące się w rozporządzeniu to między innymi: forma zapisów w ewidencji, obowiązkowe dane jakie muszą znaleźć się w ewidencji, wskazówki dotyczące prowadzenia ewidencji (numerowanie, broszurowanie itp.) i inne.

Zgodnie z powyższym rozporządzeniem, podatnik powinien prowadzić księgę rzetelnie i w sposób niewadliwy. Oznacza to, iż KPiR jest prowadzone rzetelnie, gdy informacje w niej zawarte są zgodnie ze stanem rzeczywistym (zdarzenia gospodarcze mają swoje odzwierciedlenie w rzeczywistości, gdy faktycznie zaistniały), a księga, aby była określana mianem niewadliwej musi być prowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami rozporządzenia i według objaśnionych w niej wzorów. Jeżeli podatnik nie zastosuje się do obowiązujących zasad, jego PKPiR może zostać nieuznane za dowód, który ma określać podstawę opodatkowania.

 

Rzetelność PKPiR

W przypadku, gdy zostanie stwierdzony brak zapisów lub zostaną znalezione jakiekolwiek błędne zapisy dotyczące uzyskania przychodu, stosuje się odpowiednie przepisy (ust. 4) dotyczące wyjątkowych okoliczności, kiedy to księga KPiR może zostać uznana za rzetelną. Między innymi jest to:

  • niewpisane lub błędnie wpisane kwoty przychodu nie przekraczają łącznie 0,5 % przychodu wykazanego w księdze za dany rok podatkowy lub przychodu wykazanego w roku podatkowym do dnia, w którym naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej stwierdził te błędy, lub
  • brak właściwych zapisów jest związany z nieszczęśliwym wypadkiem lub zdarzeniem losowym, które uniemożliwiło podatnikowi prowadzenie księgi, lub
  • błędy spowodowały podwyższenie kwoty podstawy opodatkowania, z wyjątkiem błędów polegających na niewykazaniu lub zaniżeniu kosztów zakupu materiałów podstawowych, towarów handlowych oraz kosztów robocizny, lub
  • podatnik uzupełnił zapisy lub dokonał korekty błędnych zapisów w księdze przed rozpoczęciem kontroli przez naczelnika urzędu skarbowego lub przez organ kontroli skarbowej, lub
  • błędne zapisy są skutkiem oczywistej omyłki, a podatnik posiada dowody księgowe odpowiadające warunkom, o których mowa w § 12 ust. 3.

Powyżej opisane sytuacje oczywiście są kwestią sporną, ponieważ muszą zostać wpierw uznane przez organ podatkowy, który na pierwszym planie rozstrzygnie czy dane zapisy są skutkiem oczywistej pomyłki czy też nie. Jeżeli zostanie wydana decyzja niekorzystna dla podatnika, wtenczas pozostanie już tylko droga odwoławcza.

 

Istnieją również sytuacje, w których książka KPiR może zostać uznana za nierzetelną. Są to trzy możliwe sytuacje, a więc:

  • jeżeli zawiera wpis o zdarzeniu, które w rzeczywistości nie zaistniało (np. na podstawie tzw. pustej faktury),
  • jeżeli nie zawiera wpisu o zdarzeniu, które rzeczywiście zaistniało (np. nieujawnienie części obrotu),
  • jeśli zawiera kwoty inne niż zaistniałe w rzeczywistości (np. zaniżenie obrotu).

Oczywiście niezastosowanie się do zasady rzetelności w KPiR grozi karą grzywną! – do 240 stawek dziennych.

 

Niewadliwość PKPiR

Jak wspomniano już wcześniej – za niewadliwą uznaje się księgę, w której zapisy (wszelkie zdarzenia gospodarcze) faktycznie zaistniały w rzeczywistości.

Natomiast za wadliwą można uznać księgę, która posiada jakiekolwiek błędy formalne, takie jak, na przykład: brak numeracji kart, brak chronologii i tym podobne.

Oczywiście prowadzenie księgi w sposób wadliwy wiąże się również z konsekwencją dla podatnika, ponieważ uznawane jest jako wykroczenie skarbowe. Za niedopilnowanie obowiązku grozi niższa kara niżeli w przypadku niedopilnowania rzetelności, ale jest równie niekorzystna i obciążająca. Kara może zostać wystosowana w formie mandatu (ustalona maksymalnie do dwukrotności wynagrodzenia) lub również w formie kary grzywny (od 1/10 do 20-krotności minimalnego wynagrodzenia).

 

** Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. 2003 nr 152 poz. 1475 z późn. zm.) art. 11

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *